Fit fuga, tectonicas nemo tunc invocat artes;
Cum perit artificis non minus usta domus.
Se tandem _Sydenham_ febrisque Scholaeque furori
Opponens, morbi quaerit, & artis opem.
Non temere incusat tectae putedinis [putredinis] ignes;
Nec fictus, febres qui fovet, humor erit.
Non bilem ille movet, nulla hic pituita; Salutis
Quae spes, si fallax ardeat intus aqua?
Nec doctas magno rixas ostentat hiatu,
Quis ipsis major febribus ardor inest.
Innocuas placide corpus jubet urere flammas,
Et justo rapidos temperat igne focos.
Quid febrim exstinguat, varius quid postulet usus,
Solari aegrotos, qua potes arte, docet,
Hactenus ipsa suum timuit Natura calorem,
Dum saepe incerto, quo calet, igne perit:
Dum reparat tacitos male provida sanguinis ignes,
Praslusit busto, fit calor iste rogus.
Jam secura suas foveant praecordia flammas,
Quem Natura negat, dat Medicina modum.
Nec solum faciles compescit sanguinis aestus,
Dum dubia est inter spemque metumque salus;
Sed fatale malum domuit, quodque astra malignum
Credimus, iratam vel genuisse _Stygem_.
Extorsit _Lachesi_ cultros, Pestique venenum
Abstulit, & tantos non sinit esse metus.
Quis tandem arte nova domitam mitescere Pestem
Credat, & antiquas ponere posse minas?
Post tot mille neces, cumulataque funera busto,
Victa jacet parvo vulnere dira Lues.
Pages:
575
576
577
578
579
580
581
582
583
584
585
586
587
588
589
590
591
592
593
594
595
596
597
598
599